In groepjes staan ze hier langs de snelweg. Tientallen bootvluchtelingen. Amper bekomen van de oversteek is hun reis nog lang niet ten einde. Sommigen lopen op blote voeten met een deken om over de snelweg. Anderen pakken de bus, de trein of worden verder gesmokkeld in auto’s of vrachtauto’s.

Als de vluchtelingen aan land komen, in de boot waar ze in Libië opstapten of in die van hun redders, worden ze eerst geregistreerd. Ze mogen naar een opvangkamp gaan om bij te komen. Maar dat is niet verplicht. De vluchtelingen zijn geen gevangenen. Ze mogen gaan en staan waar ze willen.

Dat geldt ook voor kinderen. Als zij met hun familie aankomen blijven ze bij elkaar. Als ze alleen aankomen onderzoeken hulpverleners eerst of ze ergens familie hebben. Sommige kinderen hebben een briefje bij zich met een naam of adres waar ze naartoe willen. De hulpverleners controleren alles om te voorkomen dat de kinderen bij mensen terecht komen die verkeerde bedoelingen hebben. Ook dat komt namelijk regelmatig voor.

De vluchtelingen mogen in 1 Europees land asiel aanvragen. Elk Europees land. Dus niet alleen Italië. Duitsland en Zweden zijn het meest populair. Vooral vluchtelingen uit Syrie reizen daar naartoe. Tot zover de feiten. Benieuwd hoe de kinderen het zelf ervaren.

IMG_5256

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *