Mag je kinderen interviewen die getuige zijn van een liquidatie? Die vraag kreeg ik gister en vandaag van verschillende collega journalisten. Vannacht even gekletst bij WNL op Radio 1, vanmiddag bij BNR.

Zou je een volwassene in dezelfde situatie ook een vraag stellen? Ja, is het antwoord van de journalisten. Waarom zou je een kind dan overslaan?

Kinderen, zeker die van een jaar of 12, kunnen heel goed zelf aangeven of ze iets voor een camera of microfoon willen zeggen. Het was nu nieuws dat zoveel kinderen getuige waren van de liquidatie, en dus is het logisch dat die kinderen ook aan het woord komen. Als ze dat zelf willen en als de school en/of ouders akkoord zijn. 

Helaas kwamen de meeste journalisten niet verder dan de vraag; wat heb je gezien? Veel interessanter is het om te weten wat het met kinderen doet en hoe ze ermee om gaan. 

Vandaag werd er op de scholen niet alleen veel gepraat, maar ook gevoetbald. Het blijft mijn devies: praat niet óver kinderen, maar mét ze. Dat vinden ze zelf ook het prettigst.

  

One thought on “Op de radio

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *