De wereld is geschokt na de aanslagen in Parijs. Dat geldt ook voor kinderen. Ze horen, zien en lezen net zo goed het nieuws als volwassenen. De kans is groot dat ze via social media zelfs meer voorbij zien komen dan wij. Advies voor alle ouders, leraren en anderen die met kinderen te maken hebben: praat erover. Tien tips van de Kindercorrespondent.

1) Praten is belangrijk, luisteren nog meer. Elk kind is verschillend en gaat ook verschillend met heftig nieuws om. Stel daarom vragen en laat het kind vooral zelf vertellen. Wat heb je gezien, gehoord of gelezen? Wat vind je ervan? Het kind moet het gesprek leiden. Dat kan informeel tijdens de afwas, maar bijvoorbeeld ook tijdens het middageten. Beter niet vlak voor kinderen gaan slapen. Geef ze de ruimte om zelf te vertellen, laat weten dat jij het belangrijk vindt dat het kind gedachten en gevoelens deelt.

2) Geef emoties en angsten een plek. Het is logisch dat kinderen verdrietig, boos of angstig zijn. Juist daarom is het belangrijk gevoelens te uiten en bespreken. Door over het nieuws te praten, tekenen of schrijven, geven kinderen gebeurtenissen een plek.

3) Benadruk de zeldzaamheid. Onthoud dat dingen die in het nieuws komen, vaak dingen zijn die zelden of nooit gebeuren. Een aanslag als deze komt bijna nooit voor, mede daarom is het groot nieuws en wordt er overal over gepraat. Er zijn veel cameraploegen, fotografen en verslaggevers in Parijs en je ziet er dus veel over op TV en social media. Daarom lijkt het misschien dat het overal gevaarlijk is, maar op de meeste plekken is het hartstikke veilig. Zeker in Nederland.

4) Blijf bij de feiten. Vooral op social media is niet alles wat geschreven wordt waarheid. Kinderen zijn nieuwsgierig en willen vaak heel praktische dingen weten. Beantwoord alleen de vraag die een kind stelt. Als kinderen meer willen weten, gaan ze vanzelf verder vragen. Wie zijn de daders? Dat zijn terroristen; mensen die expres geweld gebruiken, meestal om aandacht te krijgen. Geef eerlijke antwoorden, nuanceer, en stel gerust. Maak het niet dramatischer dan het is, maar ook niet minder erg. Kinderen hoeven niet alle gruwelijke details te weten. Als ze toch iets tegenkomen, laat ze er dan zelf over vertellen.

5) Benoem ook positieve dingen. Vertel bijvoorbeeld dat hulpverleners de slachtoffers helpen, dat de politie er alles aan doet om de daders te pakken en te zorgen dat dit niet nog een keer gebeurt. Benadruk dat bijna alle mensen op de wereld zijn boos over de aanslagen. Presidenten, koningen, vluchtelingen, boeddhisten, moslims, katholieken en de buurvrouw.

6) Bied perspectief. Waarom doen mensen zoiets, is een logische vraag. Vaak hebben kinderen zelf al een antwoord, ze weten en bedenken meer dan de meeste volwassenen denken. Zoals een kind van 11 mij eerder vertelde over IS: ‘Ze willen mensen bang maken en ze willen aandacht. Door verschrikkelijke dingen te doen zorgen ze dat iedereen over ze praat.’ Het zijn terroristen die een aanslag plegen, ze willen zorgen voor terror. Als ouder of volwassene hoef je trouwens niet op alle vragen antwoord te hebben. ‘Er is nog veel onduidelijk’, is ook een antwoord. Naar het kind luisteren is vaak al genoeg.

7) Speel een positieve rol, bijvoorbeeld door zelf terughoudend te zijn met het bekijken en delen van (gewelddadige) beelden. Als kinderen geconfronteerd worden met onrecht, willen ze vaak iets doen en hun stem laten horen. Ze kunnen een tekening maken of een verhaal schrijven of een reactie of mening posten op social media. Ook helpt het om te zien of horen wat andere kinderen vinden, bijvoorbeeld tijdens een klassengesprek, in het Jeugdjournaal of Kidsweek en 7days.  Zo zien kinderen dat ze niet de enige zijn met angst, boosheid of andere emoties.

8) Filter het nieuws. Wat wil een kind wel zien en wat niet? Vaak kunnen ze dat prima zelf aangeven. Het gaat niet alleen om TV-programma’s, maar ook om Facebook, Twitter en Instagram. Zeker met oudere kinderen kun je samen hun accounts op sociale media filteren, zodat ze bepaalde bronnen niet ontvangen of dat filmpjes niet automatisch opstarten.

9) Kijk minder nieuws. Houd je kind een tijdje weg van het nieuws als je merkt dat het te angstig wordt. Doe dat op een creatieve manier, want verbieden helpt niet, dan wakker je de interesse juist aan. Leg de krant onder op een stapel, of ga toevallig net eten op het moment dat het nieuws begint.

10) Doe ook iets vrolijks! Vergeet niet dat er ook veel leuke dingen zijn om te doen of aan te denken. Doe een spelletje, kijk een leuke film, vertel een vrolijk verhaal en geef elkaar een knuffel. Het helpt en niet alleen voor kinderen.

Meer over kinderen en media in het boek van De Kindercorrespondent: http://www.bol.com/nl/p/de-kindercorrespondent/9200000046418837/

Andere websites met tips:

www.mediaopvoeding.nl

mijnkindonline.nl

http://jeugdjournaal.nl/artikel/276788-vervelend-nieuws.html

Nieuws voor kinderen:

www.kidsweek.nl

www.jeugdjournaal.nl

Nieuws voor jongeren:

www.sevendays.nl

IMG_8338

 

Getagd op:                    

13 thoughts on “Parijs: praat erover met je kinderen

  • 16 november 2015 op 09:05
    Permante link

    Mooie tips..ik zou hem graag nog aanvullen met de volgende…
    de harde waarheid is soms minder erg dan wat de fantasie van een ongeïnformeerd kind ervan maakt…

    Beantwoorden
  • 16 november 2015 op 13:08
    Permante link

    Mijn kind hoort ook dat er moslims zijn die deze aanslag maar mooi vinden.
    Ik kan dat toch niet ontkennen?

    Beantwoorden
    • 16 november 2015 op 14:05
      Permante link

      Eerlijkheid gaat boven alles, blijf bij de feiten. Ja, er zijn mensen die de aanslag mooi vinden, maar dat aantal staat niet in verhouding tot de miljoenen mensen die de aanslagen, de terroristen en IS veroordelen.

      Beantwoorden
      • 17 november 2015 op 00:25
        Permante link

        Trouwens, ik weet helemaal niet of die miljoenen mensen die de aanslag veroordelen, dat ook zelf menen. Ik denk dat daarnaast miljoenen mensen de aanslag prima vinden. Dat die verhouding zo ligt als je suggereert dat weet ik helemaal niet zeker.
        Ik vertel mijn kinderen dan ook dat ik het niet weet maar dat ik hoop dat de meeste mensen het een afschuwelijke daad vonden.

        Beantwoorden
    • 17 november 2015 op 12:31
      Permante link

      Hoi,
      Ik ben een moslima en ik zal nooit aan mijn kinderen leren dat waar onschuldige overlijden iets mooi is. Om wat voor reden ook en waar ter wereld. Dit is iets waar wij samen uit moeten zien te komen en juist niet uit elkaar moeten in een wij jullie groep.
      Dan zijn wij zeker de verliezers.
      sterkte

      Beantwoorden
  • Pingback: Jeugdbescherming Amsterdam – Een veilige wereld voor kinderen

  • 16 november 2015 op 15:00
    Permante link

    Is dit niet erg zwart-wit ? Ik bedoel dat er niet alleen in Parijs was er een aanslag maar o.a. ook in Beiroet.
    Het zijn namelijk niet de moslims die doden, maar extremisten en terroristen die zowel christenen als ook moslims doden. Als dat niet erbij wordt verteld kweek je racisme, haat en vooroordelen

    Beantwoorden
  • 19 november 2015 op 09:47
    Permante link

    Terroristen zijn mensen die dingen doen die afschuwelijk zijn.
    Maar zijn ook mensen.Mensen die beschadigd zijn, zelf nare dingen hebben meegemaakt en daardoor anders zijn gaan denken.Zo anders dat ze wraak willen nemen.
    We kunnen zelf mensen helpen die nare dingen meemaken door naar hun belevenissen te willen luisteren. En zo doen wat binnen onze mogelijkheden ligt.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *